دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۹۵
صائب تبریزی
مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبود
این شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود
آیینه ات ز دود خط آخر سیاه شد
خط بر زمین کشیدن ما بی اثر نبود