دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۷۱
صائب تبریزی
ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
غافل از جنت دربسته خلوت شده اند
به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟
که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند