دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۶۲
صائب تبریزی
درست سازد اگر شیشه شیشه گر شکند
خوشم که عشق دلم را به یکدگر شکند
به روغن آتش سوزان نمی شود خاموش
خمار جاه محال است سیم و زر شکند