دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۵۹
صائب تبریزی
کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد
که گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد
هزار ناخن الماس ریشه کرد و هنوز
ز زلف طالع ما یک گره گشاده نشد