دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۴۶
صائب تبریزی
ز خط صفا لب میگون یار پیدا کرد
بهار نشأه این باده را دوبالا کرد
مرا به دست تهی همچو شانه می باید
گره ز کار پریشان عالمی وا کرد