دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۴۰
صائب تبریزی
کجا دماغ تو گرم از شراب می گردد؟
که می ز شرم نگاه تو آب می گردد
همیشه در پی آزار ماست چشم فلک
به قصد شبنم ما آفتاب می گردد