دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۲۷
صائب تبریزی
قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
دامن دولت جاوید رها نتوان کرد
قاصد و نامه و پیغام نمی خواهد عشق
در حرم پیروی قبله نما نتوان کرد