دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۲۳
صائب تبریزی
با رخت آینه خوش عیش تمامی دارد
شانه با هر شکن زلف تو دامی دارد
عمرها رفت ز وارستگی و می سوزم
تب واسوختگی طرفه دوامی دارد