دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۱۱
صائب تبریزی
گر چنین سرو ز بالای تو درهم گردد
طوق هر فاخته ای حلقه ماتم گردد
دولتی را که چو خورشید رسد وقت زوال
نورش افزون شود و سایه او کم گردد