دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۲۲۵
صائب تبریزی
خطش خورشید را در دامگاه هاله می آرد
رخ او جام می را در لباس لاله می آرد
نه از تیشه است کوه بیستون را ناله و زاری
شکوه حسن شیرین سنگ را در ناله می آرد