دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۲۱۹
صائب تبریزی
روح را با تن شکم پرور برابر می کند
بادبان را کشتی پربار لنگر می کند
تخم نیکی را زمین پاک اکسیر بقاست
قطره آبی که نوشد تیغ جوهر می کند