دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۲۰۵
صائب تبریزی
شد بهار و غنچه ما همچنان در خاک ماند
این گره گلزار را در رشته خاشاک ماند
لاله با دست نگارین سینه خارا شکافت
دانه ما در چنین فصلی به زیر خاک ماند