دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۶۶
صائب تبریزی
از پسته تو شور ملاحت چکیده است
صبح صباحت از گل رویت دمیده است
یارب ز چشم زخم خمارش نگاه دار
باغ از بنفشه سرمه مستی کشیده است