دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۶۰
صائب تبریزی
تا عارضت ز آتش می برفروخته است
بر آسمان ستاره خورشید سوخته است
ای آتش و سپند دگر وقت همرهی است
چشم بدی به زخم دلم بخیه دوخته است