دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۳۸
صائب تبریزی
سرکشم ز ابر بهاری گذشته است
شراب من از خوشگواری گذشته است
چرا ابرویت چون هلالی نباشد؟
که عمرش به بیمارداری گذشته است