دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۳۵
صائب تبریزی
زاهدان را گوشه خلوت بس است
عارفان را نشأه وحدت بس است
خاکساران بی نیازند از لباس
سایه را افتادگی زینت بس است