دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۲۲
صائب تبریزی
تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است
میی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است
دمی که بی سخن عاشقی است شمشیرست
دلی که آب ز تیغی نخورده پیکان است