دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۱۶
صائب تبریزی
ترا که پنبه گوش شعور سیماب است
نفس کشیدن محشر فسانه خواب است
هوای وادی غفلت رطوبتی دارد
که پای ریگ روان در شکنجه خواب است