دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۱۳
صائب تبریزی
(دلم ز سینه به آن زلف تابدار گریخت
ز چارموجه غم در دهان مار گریخت)
(خوشا کسی که ازین سایه های پا به رکاب
به زیر سایه آن سرو پایدار گریخت)