دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۱۰۶
صائب تبریزی
یک سر زلف تو در چین و یکی ماچین است
چشم بد دور ازان ملک که حدش این است
ترسم از دور به چشمش بخورند اهل نظر
بس که چون خواب بهاران لب او شیرین است