دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۶۷
صائب تبریزی
عیدست مرگ دست به هستی فشانده را
پروای باد نیست چراغ نشانده را
دل را ز اختلا گرانان سبک برآر
دریاب زود این ته دیوار مانده را