دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۹
صائب تبریزی
هر نگه صد کاسه خون می خورد
تا به مژگان می رساند خویش را
هر سر خاری که گل کرد از زمین
در رگ من می دواند نیش را