دیوان اشعار - متفرقات
شمارهٔ ۳۳
صائب تبریزی
غافل مشو ز رتبه شوق بلند ما
از ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما
بی طاقتان شوق، هلاک بهانه اند
از ماهتاب سوخته گردد سپند ما