دیوان اشعار - مطالع
شمارهٔ ۲۳۱
صائب تبریزی
سیه مستان غفلت را فلک هشیار می سازد
درشتان را به گردش آسیا هموار می سازد
مژگان زرد، خانه برانداز سینه است
الماس در خراش جگر بی قرینه است