دیوان اشعار - مطالع
شمارهٔ ۱۷۵
صائب تبریزی
حسن در دوستی یگانه خوش است
رنگ معشوق، عاشقانه خوش است
خشکی زهد از دماغم ابرهای تر نبرد
صندلی شد آبها و توبه در سر نبرد