آی واژه - صائب تبریزی - دیوان اشعار

ز بردباری ما خوار و زار شد عالم ز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

بس است سلسله جنبان نسیم دریا را ز بیقراری ما بیقرار شد عالم

ز گوشه دل خود سر برون نیاوردیم اگر خزان و اگر نوبهار شد عالم

بهشت برگ خزان دیده ای است عارف را ز سیر چشمی ما شرمسار شد عالم

کدام دست برآمد ز آستین یارب که یک پیاله می بر خمار شد عالم

کند فضولی مهمان بخیل را بدخو ز سازگاری ما سازگار شد عالم

توان حریف دغا را به نقش کم دل برد ز پاکبازی ما خوش قمار شد عالم

کباب سوخته را اشک نیست حیرانم که چون ز خون دلم لاله زار شد عالم

نداشت مایه ابر بهار عالم خشک ز تر زبانی ما نوبهار شد عالم

ز ناله های جگرسوز خامه صائب چو لاله یک جگر داغدار شد عالم

دیوان اشعار - غزلیات