آی واژه - صائب تبریزی - دیوان اشعار

جوشن داودی قلمرو تدبیر نقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

با جگر آفتاب، صبح چه سازد ؟ گرمی دل کم نمی شود به طباشیر

بار نفسها نه ایم چون نی بی مغز ناله ما خانه زاد ماست چو زنجیر

از خس و خار شکسته پای چه آید؟ برق درین راه گشته است زمین گیر

بس که کشیده است دردسر ز جنونم کوچه دهد، چون شوم دچار به زنجیر

چون ورق آفتاب عمر بگردد پرده گلیم فناست سایه نخجیر

یار سبکروح شو که بر هدف آید آهن پیکان به زور بال و پر تیر

تنگترست از فضای چشمه سوزان روزن جنت نظر به حلقه زنجیر

خاطر صائب خیال گنج ندارد چشم و دل سیر فارغ است ز اکسیر

نسبت معنی به لفظ تازه صائب همچو ظفر خان بود به خطه کشمیر

دیوان اشعار - غزلیات