آی واژه - صائب تبریزی - دیوان اشعار

آب خضر و می شبانه یکی است مستی و عمر جاودانه یکی است

بر دل ماست چشم، خوبان را صد کماندار را نشانه یکی است

پیش آن چشمهای خواب آلود ناله عاشق و فسانه یکی است

در مقامی که غور باید کرد قطره و بحر بیکرانه یکی است

کثرت خلق، عین توحیدست خوشه چندین هزار و دانه یکی است

پله دین و کفر چون میزان دو نماید، ولی زبانه یکی است

رهروانی که راست چون تیرند همه را مقصد و نشانه یکی است

دو جهان سنگ راه سالک نیست نسبت تیر با دو خانه یکی است

گر هزارست بلبل این باغ همه را نغمه و ترانه یکی است

نشود نور مهر پست و بلند پیش ما صدر و آستانه یکی است

عاشقی را که غیرتی دارد چین ابرو و تازیانه یکی است

خنده در چشم آب گرداند ماتم و سور این زمانه یکی است

پیش مرغ شکسته پر صائب قفس و باغ و آشیانه یکی است

دیوان اشعار - غزلیات