دیوان اشعار - غزلیات

صائب تبریزی

غزل شمارهٔ ۲۲۱۹

صائب تبریزی
لطف و قهر زمانه هر دو یکی است گره دام و دانه هر دو یکی است
پشت و رو نیست کار دنیا را شب و روز زمانه هر دو یکی است
دیده خوابناک غفلت را صور حشر و فسانه هر دو یکی است
خنده برق در سبکسیری با نشاط زمانه هر دو یکی است
خاکساران بی تعین را مسند و آستانه هر دو یکی است
نقد باشد قیامت عاشق پیش ما گور و خانه هر دو یکی است
نیست از هم جدا دل و دلدار چون دو لب، این دو دانه هر دو یکی است
جلوه آب خضر در ظلمات با شراب شبانه هر دو یکی است
خانه با یار خانگی زیباست ورنه زندان و خانه هر دو یکی است
ما که از بال خویش در قفسیم بیضه و آشیانه هر دو یکی است
نسبت کشتی شکسته ما با کنار و میانه هر دو یکی است
صائب این آن غزل که تنها گفت بد و نیک زمانه هر دو یکی است