مواعظ - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰
سعدی
تا دل ز مراعات جهان برکندم
صد نعمت را به منتی نپسندم
هر چند که نو آمده ام از سر ذوق
بر کهنه جهان چون گل نو می خندم