مواعظ - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۰
سعدی
نه هر که زمانه کار او دربندد
فریاد و جزع بر آسمان پیوندد
بسیار کسا که اندرونش چون رعد
می نالد و چون برق لبش می خندد