مواعظ - مفردات

سعدی

بیت ۶۴

سعدی
ز خیرت خیر پیش آید، بکن چندانکه بتوانی مکافات بدی کردن، نمی گویم تو خود دانی

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر محوریت کنش‌های اخلاقی و بازتاب رفتارهای انسانی استوار است. شاعر با رویکردی پندآموز، بر این باور است که نیکی‌کردن همواره بازتابی مثبت در زندگی فرد دارد و به همین دلیل، دعوت به انجام کارهای نیک را تا سرحد توان توصیه می‌کند.

در باب مواجهه با بدی‌های دیگران، شاعر با زیرکی و احترام به شعور مخاطب، از تجویز صریح اجتناب می‌کند و تصمیم نهایی را به خرد و وجدان فردی وا می‌گذارد. این شیوه بیان، نشان‌دهنده احترام عمیق شاعر به بلوغ فکری مخاطب و پرهیز از دخالت در امور شخصی اوست.

معنای روان

ز خیرت خیر پیش آید، بکن چندانکه بتوانی مکافات بدی کردن، نمی گویم تو خود دانی

هرگاه از تو نیکی سر بزند، نتیجه نیکی به سوی خودت بازخواهد گشت؛ پس تا جایی که توان و وسعت داری، در انجام کارهای نیک بکوش.

نکته ادبی: واژه «خیر» در اینجا به معنای نیکی و عمل صالح است و تکرار آن بر تأکید و قطعیتِ بازگشت عمل خیر به عاملِ آن اشاره دارد.

آرایه‌های ادبی

تضاد خیر و بدی

استفاده از دو واژه متضاد برای نشان دادن تقابل میان نیکی و بدی که موجب برجستگی معنایی و تأکید بر تفاوت ماهیت این دو رفتار شده است.

تکرار خیر

تکرار واژه خیر در مصراع اول برای تأکید بر قاعده بازگشت نیکی و تأثیر مستقیم آن بر زندگی فرد.