مواعظ - مفردات

این بیت به مقام والای استغراق در یاد حق اشاره دارد. هنگامی که سالک مورد پذیرش و عنایتِ ویژه‌ی پروردگار قرار می‌گیرد، جان او چنان در محبوب خویش مستحیل و غرق می‌شود که دیگر هیچ جلوه یا رویدادِ دنیوی نمی‌تواند او را از حضرت دوست غافل سازد.

در این مرتبه، شخصِ پذیرفته‌ شده، از بندِ کثرات و مشغولیت‌های ناپایدارِ جهان آزاد می‌شود و گویی تمامِ توجه و ادراکِ او به یگانگیِ خداوند معطوف می‌گردد و جهان‌بینی او به کلی دگرگون می‌شود.