مواعظ - مفردات

سعدی

بیت ۱۸

سعدی
وقتی دل دوستان به جنگ آزارند چندانکه نه جای آشتی بگذارند

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

در این ابیات، شاعر به توصیف حالتی از روابط انسانی می‌پردازد که در آن، پیوند دوستی جای خود را به کینه‌توزی می‌دهد. این دگرگونی چنان عمیق است که مرزهای صلح و همدلی را در می‌نوردد و وضعیتی جبران‌ناپذیر پدید می‌آورد.

فضای حاکم بر این سخن، آمیخته به حسرت و واقع‌گرایی تلخ است؛ شاعر از اینکه چگونه تندروی در ستیزه‌جویی، راه هرگونه پیوند دوباره را مسدود می‌کند، سخن به میان می‌آورد.

معنای روان

وقتی دل دوستان به جنگ آزارند چندانکه نه جای آشتی بگذارند

زمانی که قلب یاران و دوستان، به جای همدلی، به سمتِ آزار رساندن و ستیزه‌جویی میل می‌کند، این دشمنی را تا جایی ادامه می‌دهند که هیچ فرصت و مجالی برای آشتی و بازگشت به دوستی باقی نمی‌ماند.

نکته ادبی: جنگ آزار ترکیبی از جنگ و آزار است که کنایه از پیگیری خصومت و آزارِ پیوسته دارد. جای آشتی استعاره از امکانِ سازش و ترمیمِ رابطه است.

آرایه‌های ادبی

کنایه نه جای آشتی بگذارند

به معنای از بین بردن تمام راه‌های مصالحه و بستن درِ صلح و دوستی است.

اغراق چندانکه نه جای آشتی بگذارند

بزرگ‌نمایی در شدتِ دشمنی به حدی که احتمالِ سازش را به صفر می‌رساند.