مواعظ - مفردات

سعدی

بیت ۵

سعدی
دولت جاوید به طاعت درست سود مسافر به بضاعت درست

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت بر این حقیقت استوار است که دست‌یابی به کامیابیِ ابدی و سعادتِ اخروی، پیامدِ مستقیمِ رفتار نیک و بندگیِ صادقانه است. همان‌گونه که مسافری برای موفقیت در تجارت و سفر خود، نیازمندِ سرمایه‌ای ارزشمند و کافی است، انسان نیز برای رسیدن به منزل مقصود در مسیرِ هستی، نیازمندِ توشه‌ای از اعمال شایسته و طاعتِ خالصانه است.

شاعر در این کلامِ کوتاه و حکیمانه، زندگی را به سفری تجاری تشبیه کرده است که در آن، «طاعت» و «عملِ درست» حکمِ «بضاعت» یا سرمایه‌ی سفر را دارد. این نگاه، بر مسئولیتِ فردی در قبال سرنوشتِ خویش تأکید می‌ورزد و نشان می‌دهد که بی‌بهره‌گی در سفرِ آخرت، نتیجه‌ی مستقیمِ دستِ خالی بودن از فضایل و کارهای نیک است.

معنای روان

دولت جاوید به طاعت درست سود مسافر به بضاعت درست

سعادت و کامیابیِ همیشگی، تنها با پیروی از فرمانِ حق و انجامِ عبادات به شیوه‌ای درست و خالصانه به دست می‌آید.

نکته ادبی: واژه «دولت» در ادبیات کلاسیک به معنای اقبال و سعادت به‌کار می‌رود و «طاعت» به معنای فرمان‌برداری است.

آرایه‌های ادبی

تمثیل دولت جاوید به طاعت درست / سود مسافر به بضاعت درست

شاعر با استفاده از یک تمثیلِ تجاری، رابطه بین عمل و پاداش را به شکلی ملموس نشان داده است.

موازنه دولت جاوید - طاعت درست / سود مسافر - بضاعت درست

در هر دو مصراع، ساختارِ نحوی و موسیقی کلام به گونه‌ای است که میان ارکانِ تشبیه، هماهنگی و توازن برقرار شده است.