مواعظ - مثنویات
شمارهٔ ۳۴
سعدی
حرامش باد بدعهد بداندیش
شکم پرکردن از پهلوی درویش
شکم پر زهرمارش بود و کژدم
که راحت خواهد اندر رنج مردم
روا دارد کسی با ناتوان زور؟
کبوتر دانه خواهد هرگز از مور؟
اگر عنقا ز بی برگی بمیرد
شکار از چنگ گنجشکان نگیرد