مواعظ - مثنویات

اگر انسان به ارزشِ واقعی و محدود بودنِ عمرِ خویش آگاه باشد، بی‌شک برای لحظات و فرصت‌هایی که به بیهودگی از دست داده است، بسیار افسوس خورده و گریه خواهد کرد.

همان‌طور که کودکِ ناآگاه به خاطرِ زیباییِ ظاهریِ یک سیبِ کوچک، فریب می‌خورد و حاضر می‌شود نگینِ ارزشمندِ بدخشانی را با آن معاوضه کند، بسیاری از انسان‌ها نیز عمرِ گران‌بها را با لذت‌های زودگذرِ دنیوی عوض می‌کنند.

شخصِ آگاه و دانا (مانند جواهرشناسی که عیارِ سنگ‌ها را می‌شناسد) که صاحبِ بصیرت و بینش است، هرگز عمر و وجودِ خویش را به بهایی اندک نمی‌فروشد و آن را ارزان از دست نمی‌دهد.

این اندرزها را تنها نشنو، بلکه با جان و دل بپذیر و در عمقِ وجودت جای بده؛ اگر در پی رسیدن به نتیجه و پاداشِ نهایی هستی، باید در مسیرِ زندگی و کار، تلاشی پیگیرانه داشته باشی.