مواعظ - مثنویات

سعدی

شمارهٔ ۲۴

سعدی
هر که را باشد از تو بیم گزند صورت امن ازو خیال مبند
کژدمان خلق را که نیش زنند اغلب از بیم جان خویش زنند

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

درون‌مایه این ابیات بر واکاوی روان‌شناختیِ رفتارهای خصمانه استوار است. شاعر با نگاهی تیزبینانه به روابط انسانی، هشدار می‌دهد که بدگمانی و رفتارهای تهدیدآمیز، بازخوردی جز مقابله به مثل ندارد و هرگونه خشونت یا ترس‌آفرینی از جانب ما، دیگران را در موضع دفاعی قرار می‌دهد.

در نگاهی عمیق‌تر، این ابیات به ما می‌آموزد که ریشه بسیاری از پرخاشگری‌ها در ترس نهفته است. کسانی که به دیگران آسیب می‌رسانند، اغلب برای حفظ امنیتِ خود و از روی ناچاری به این کار دست می‌زنند؛ بنابراین، برای برقراری آرامش، باید ابتدا امنیتِ طرف مقابل را تأمین کرد.

معنای روان

هر که را باشد از تو بیم گزند صورت امن ازو خیال مبند

اگر کسی از جانب تو احساس ترس و خطر می‌کند، هرگز انتظار نداشته باش که او با تو رفتاری مسالمت‌آمیز و دوستانه داشته باشد.

نکته ادبی: صورت امن در اینجا کنایه از ظاهرِ دوستی و آرامش است و عبارت خیال مبند به معنای تصور نکن یا انتظار نداشته باش است.

کژدمان خلق را که نیش زنند اغلب از بیم جان خویش زنند

آدم‌هایی که خوی تهاجمی دارند و مانند عقرب به دیگران نیش می‌زنند، معمولاً این کار را به دلیل ترس از به خطر افتادن جان خودشان انجام می‌دهند.

نکته ادبی: کژدمان استعاره‌ای است از انسان‌های بدطینت یا پرخاشگر که به دفاعِ غیرمنطقی و آسیب‌زا روی می‌آورند.

آرایه‌های ادبی

استعاره کژدمان

شاعر انسان‌های پرخاشگر و آسیب‌رسان را به کژدم یا عقرب تشبیه کرده است تا خوی تهاجمی آنان را نشان دهد.

کنایه صورت امن خیال مبند

کنایه از اینکه انتظار دوستی و همراهی نداشته باش.