مواعظ - مثنویات
شمارهٔ ۲
سعدی
همه را ده چو می دهی موسوم
نه یکی راضی و دگر محروم
خیر با همگنان بباید کرد
تا نیفتد میان ایشان گرد
کانچه در کفه ای بیفزاید
به دگر بیخلاف درباید