مواعظ - قطعات

سعدی

شمارهٔ ۱۶۴

سعدی
مراد و مطلب دنیا و آخرت نبرد مگر کسی که جوانمرد باشد و بسام
تو نیکنام شوی در زمانه ورنه بسست خدای عز وجل رزق خلق را قسام

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر اهمیت سجایای اخلاقی و توکل بر خداوند در مسیر زندگی تأکید دارند. شاعر معتقد است که دستیابی به مقاصد دنیوی و اخروی، تنها در گرو بهره‌مندی از صفت جوانمردی و خوش‌رویی است. در واقع، ترکیب مروت و گشاده‌رویی، کلیدِ گشایش کارها در هر دو جهان است.

در بخش دوم، شاعر انسان را به تلاش برای به دست آوردن نیک‌نامی در جهان فرا می‌خواند و یادآور می‌شود که نگران بودن برای رزق و روزی بیهوده است؛ زیرا تقسیم روزی تمامی آفریدگان در دست قدرت خداوند است و آدمی باید دغدغه‌ی اصلی خود را بر ساختنِ نامی نیک متمرکز کند.

معنای روان

مراد و مطلب دنیا و آخرت نبرد مگر کسی که جوانمرد باشد و بسام

کسی به خواسته‌ها و هدف‌های دنیوی و اخروی دست نمی‌یابد، مگر شخصی که جوانمرد و دارای روحیه پهلوانی باشد.

نکته ادبی: در اینجا مراد از نبردن، عدم دستیابی و رسیدن به هدف است.

تو نیکنام شوی در زمانه ورنه بسست خدای عز وجل رزق خلق را قسام

و علاوه بر جوانمردی، باید خوش‌رو و گشاده‌رو باشد که این صفات برای موفقیت کافی است.

نکته ادبی: واژه بسام به معنای بسیار خندان و خوش‌رو است که در تقابل با رفتارهای عبوس قرار دارد.

آرایه‌های ادبی

تلمیح خدای عزوجل رزق خلق را قسام

اشاره به آیه 32 سوره زخرف یا مفاهیم قرآنی مبنی بر اینکه خداوند تقسیم‌کننده روزی میان بندگان است.

جناس بسام و بسست

بهره‌گیری از شباهت لفظی میان دو واژه که بر زیبایی کلام افزوده است.

کنایه نیکنام شدن

کنایه از به دست آوردن اعتبار، شهرت خوب و آبرومندی در میان مردم.