مواعظ - قطعات
شمارهٔ ۱۳۱
سعدی
بردند پیمبران و پاکان
از بی ادبان جفای بسیار
دل تنگ من که پتک و سندان
پیوسته درم زنند و دینار
قدر زر و سیم کم نگردد
و آهن نشود بزرگ مقدار