مواعظ - قطعات

بیت‌های حاضر، هشداری اخلاقی و سیاسی به حاکمان و صاحبان قدرت است تا با عدالت و رسیدگی به امور مردم، دوام حکومت خود را تضمین کنند. شاعر با نگاهی واقع‌بینانه یادآور می‌شود که عامل اصلی سقوط بسیاری از حکومت‌ها، نه هجوم دشمنان خارجی، بلکه غفلت و بی‌خردی خودِ حاکم است.

این ابیات بر این حقیقت تأکید دارند که ظلم و بی‌توجهی به حقوق فرودستان، سرآغاز نابودی است و خودویرانگریِ حاکم، فرصتی است که حتی دشمنان نیز از آن بهره می‌برند.