مواعظ - قطعات

سعدی

شمارهٔ ۸۳

سعدی
چو دولت خواهد آمد بنده ای را همه بیگانگانش خویش گردند
چو برگردید روز نیکبختی در و دیوار بر وی نیش گردند

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات به ناپایداری دنیا و رفتار متغیر اطرافیان بر اساس جایگاه و ثروت فرد اشاره دارد. شاعر با زبانی صریح تبیین می‌کند که خوشبختی، اطرافیان را به سمت انسان جذب کرده و آنان را به دوستی و خویشاوندی وامی‌دارد، اما به محض افول ستاره بخت، همان افراد و حتی اشیاء محیط پیرامون، به آزار و دشمنی با او می‌پردازند.

معنای روان

چو دولت خواهد آمد بنده ای را همه بیگانگانش خویش گردند

هنگامی که بخت و اقبال به بنده‌ای روی می‌آورد، حتی افراد بیگانه نیز خود را به او نزدیک کرده و ادعای خویشاوندی و یگانگی می‌کنند.

نکته ادبی: واژه «دولت» در متون کهن به معنای بخت و اقبال است و «خویش گردند» کنایه از تظاهر به پیوند و نزدیکی است.

چو برگردید روز نیکبختی در و دیوار بر وی نیش گردند

اما زمانی که روزگار خوشبختی سپری شود و بخت از انسان روی برگرداند، همان اطرافیان به دشمن تبدیل می‌شوند و حتی در و دیوار نیز برای او آزاردهنده و مانند نیش، زخم‌زننده خواهند بود.

نکته ادبی: ترکیب «نیش گردند» کنایه‌ای از شدتِ آسیب و تبدیل محیطِ امن به محیطی پر از خطر است.

آرایه‌های ادبی

کنایه خویش گردند

اشاره به فرصت‌طلبی و تظاهر دیگران به دوستی و قرابت در زمان موفقیت فرد.

تضاد خویش و نیش

تقابل میان نزدیکیِ کاذب در زمان رفاه و آزار و آسیب در زمان بدبختی.

تشخیص در و دیوار بر وی نیش گردند

بزرگ‌نماییِ این نکته که در زمان بدبختی، حتی اشیاء بی‌جان نیز با انسان سر ناسازگاری می‌گذارند.