مواعظ - قطعات
شمارهٔ ۸۱
سعدی
نه سام و نریمان و افراسیاب
نه کسری و دارا و جمشید ماند
تو هم دل مبند ای خداوند ملک
چو کس را ندانی که جاوید ماند
چو دور جوانی خلل می کند
به پایان پیری چه امید ماند؟