مواعظ - قطعات
شمارهٔ ۴۴
سعدی
شنیدم که بیوه زنی دردمند
همی گفت و رخ بر زمین می نهاد
هر آن کدخدا را که بر بیوه زن
ترحم نباشد زنش بیوه باد