مواعظ - قطعات
شمارهٔ ۳۶
سعدی
شهی که پاس رعیت نگاه می دارد
حلال باد خراجش که مزد چوپانیست
وگرنه راعی خلقست زهرمارش باد
که هر چه می خورد او جزیت مسلمانیست