مواعظ - قطعات

سعدی

شمارهٔ ۲۵

سعدی
دست بر پشت مار مالیدن به تلطف نه کار هشیارست
کان بداخلاق بی مروت را سنگ بر سر زدن سزاوار است

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این دو بیت به یک اصل اخلاقی و رفتاری در تعاملات اجتماعی اشاره دارد که بر مبنای عقلانیت استوار است. شاعر تأکید می‌کند که مهربانی و نرم‌خویی، اگرچه فضیلتی بزرگ است، اما در برخورد با افراد بدذات و بی‌رحم، نه تنها نتیجه‌بخش نیست، بلکه نشانه‌ای از بی‌خردی و ساده‌لوحی است.

مفهوم کلیدی این است که در برابر کسانی که ذاتاً شرور هستند و بویی از مروت نبرده‌اند، مدارا کردن خطاست و تنها راهِ عاقلانه برای حفظ امنیت و دفع شر، برخورد قاطع و کوبنده است.

معنای روان

دست بر پشت مار مالیدن به تلطف نه کار هشیارست

نوازش کردن پشت مار با ملایمت و مهربانی، از کار انسان عاقل و هوشیار به دور است.

نکته ادبی: «تلطف» به معنای نرم‌خویی است و تقابل میان مهربانی و ماهیت خطرناک مار، تضاد معنایی عمیقی ایجاد کرده است.

کان بداخلاق بی مروت را سنگ بر سر زدن سزاوار است

چرا که در برابر شخصِ بداخلاق و بی‌جوانمردی که شرارت سرشت اوست، تنها برخورد قاطع و تنبیه است که شایستگی دارد.

نکته ادبی: «مروت» به معنای جوانمردی است. عبارت «سنگ بر سر زدن» کنایه‌ای است از مقابله به مثل و تنبیه کردن که در متون کهن برای نشان دادن ضرورتِ واکنشِ سخت در برابر پلیدی به کار رفته است.

آرایه‌های ادبی

نمادپردازی مار

مار نمادی از افراد شرور، خطرناک و غیرقابل اصلاح است که ذاتاً برای انسان آسیب‌رسان هستند.

کنایه دست بر پشت مار مالیدن

کنایه از اعتماد نابجا و محبت بی‌مورد کردن به دشمنان یا افراد پست‌فطرت.

کنایه سنگ بر سر زدن

کنایه از برخورد قاطع، تلافی کردن و سرکوب شرارت با برخوردی درخورِ آن.