مواعظ - قطعات

کسی معتقد بود که عزت و احترام انسان در ثروتمندی اوست و مال، هم برای امور دنیوی و هم برای حفظ دین، وسیله‌ای لازم و کمک‌کننده است.

قدرت و جایگاه اجتماعی بدون پشتوانه مالی چه ارزشی دارد؟ همان‌طور که پادشاه بدون داشتن لشکر نمی‌تواند حکمرانی کند، بدون ثروت نیز نمی‌توان به قدرت دست یافت.

فرد تهیدستی که سعی دارد با سر و صدا و ادعای نام و نشان، خود را باوقار نشان دهد، مانند زنِ زشتی است که چادری زیبا بر سر دارد؛ در واقع ظاهر زیبا، زشتیِ باطن را نمی‌پوشاند.

او شبیه پرنده‌ای است که بدنش به خاطر پرهای زیاد، بزرگ به نظر می‌رسد، در حالی که تنِ اصلی پرنده بسیار لاغر و نحیف است؛ یعنی تنها ظاهرسازی می‌کند.

حالا به پاسخ نفر دوم توجه کن که در جوابِ طرفدارانِ ثروت چه گفت: اگر انسان به مقام و جایگاهِ اجتماعی رسیده باشد، اوست که سرور و بزرگ محسوب می‌شود، نه صرفاً به خاطر مال.

فردی که اصالت و نام و نشانی ندارد، حتی اگر در خانه‌اش کوهی از طلا و ثروت باشد، باز هم خواری و ذلت می‌بیند و ثروت نمی‌تواند ننگِ بی‌اصالتی او را بپوشاند.

انسانِ بزرگوار باید به دنبالِ جاه و جایگاه باشد، نه فقط ثروت؛ و اگر ثروت می‌خواهی، بدان که ثروتِ واقعی خود به دنبالِ جاه و مقامِ حقیقی می‌آید.

اگر حقیقتِ محض را می‌خواهی، از سعدی بشنو که قناعت کردن و راضی بودن به آنچه داری، از هر دو گزینه‌ی ثروت و جاه بالاتر و ارزشمندتر است.