مواعظ - قطعات
شمارهٔ ۱۵
سعدی
یکی از بخت کامران بینی
دیگری تنگ عیش و کوته دست
آن در آن چاه خویشتن نفتاد
وین برین تخت خویشتن ننشست
تاج دولت خدای می بخشد
هر که را این مقام و رتبت هست
لاجرم خلق را به خدمت او
کمر بندگی بباید بست