گلستان - باب هشتم در آداب صحبت

سعدی

بخش ۹۷

سعدی
جوان گوشه نشین شیر مرد راه خداست که پیر خود نتواند ز گوشه ای بر خاست

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این بیت به مقایسه‌ای دقیق میان دو نوع کناره‌گیری از دنیا می‌پردازد؛ یکی کناره‌گیری آگاهانه و از سرِ اراده در جوانی که نشانه تسلط بر نفس و شجاعت معنوی است و دیگری خانه‌نشینی ناخواسته در دوران پیری که حاصل ضعف جسمانی است.

شاعر با این تمثیل، ارزش حقیقیِ زهد و پارسایی را در جوانی می‌داند، زیرا در آن سن، غلبه بر خواهش‌های نفسانی بسیار دشوارتر از دوران پیری است که ناتوانیِ جسم، خود به خود انسان را به گوشه‌نشینی وا می‌دارد.

معنای روان

جوان گوشه نشین شیر مرد راه خداست که پیر خود نتواند ز گوشه ای بر خاست

جوانی که آگاهانه از هیاهوی دنیا دوری می‌گزیند و به خلوت پناه می‌برد، در حقیقت دلاور و قهرمانِ میدانِ مبارزه با نفس در راه خداست.

نکته ادبی: شیرمرد در اینجا استعاره از انسانِ با اراده و شجاع است که در برابر وسوسه‌های جوانی ایستادگی می‌کند.

آرایه‌های ادبی

استعاره شیر مرد

به کار بردن واژه شیر برای توصیف جوانِ سالک، به نشانه شجاعت و قدرتِ روحی او در کنترلِ نفس است.

تضاد (طباق) جوان و پیر

مقابل هم قرار دادن دو دوره سنی برای نشان دادن تفاوتِ ریشه و انگیزه‌ی گوشه‌نشینی در هر کدام.

تمثیل گوشه‌نشین و نتوانستن از برخاستن

مقایسه رفتار جوان با پیر برای روشن کردن این حقیقت که ارزشِ فعل به نیت و اراده‌ی انجام‌دهنده آن است.